Ne,- Inkäupen much Magda nich mehr so gern. Dat wär ehr all to wuselig un to lut. Ehr Mann Rudl wär nu all ´n poor Johr Rentner. "Mien Ruheständler " neumt se em jümmer, - un denn hett se dorbi so ´n smalln Grientje in ´t Gesicht. Viellicht wär he woll gornich so ruhig un se wär jichens froh, wenn se em wegschicken kunn un he ehr ´n  tiedlang nich ünner de Feut rümstünn. 

Jümmers kreeg he ´n Zetel mit, dor stünn allns op wat he mitbringen sull.  Allns wat ferdig verpackt wär, müss he bi Aldi holn, - un allns wat noch inwickelt wardn müss, wie Greuntüg, Blomen un Fisch - op´n Markt. Un dor dreep he denn all de Rentners von de Firma „Gehma". - Dat sünd de, wo dat morgens bi ´n Kaffee all heet, geh ma hierhin, - geh ma da hin. - 

Düsse Rentners stoht dor an ´n Markt rüm un snack´t.  Meistentieds von jümmer Krankheiten, - un wat de düren Dokters in de Krankenhüs all mit jüm anstellt hebt - Un wat dat all köst´ het,  dat se hier nu op´n Markt stohn könnt - un sick dat gegensiedig alln´s vördröhn´n könnt. 

Mit ´n poor kunn he ok noch öber Football snacken. Männigmol ok öber dat Fernsehn von güstern obend. Ober wenn se op een´n annern Konol keken hebt, denn nich.  He wär denn froh, wenn siene Magda em de Dör opmoken dä, -  un he ehr de Plastikbüdels mit sien Klöterkrom utpacken kunn. 

De Wiendruben wärn to suur, de Blomen paßt nich to de Woos - un de Peterzilln wär all ´n betn geel. - De Predigt, dat he wedder toveel Geld utgeben hett, - dat kenn he all. - He wüss´ ok, - dat se dat so bruuken dä - un denn harr he bit to de nächste Inkäuperee sien Roh. 

Nülichs kämn de beiden mit jümmer lütt Auto von ´n Geburtsdagskaffee.  Dor kämen se an so ´n grootn „Discoun-ter" vörbi. Dat wär so een, wo man bloß mit ´n Utwies rinkümmt.  „So ´n Utwies vör de hier hest Du doch noch," sä Magda to Rudl. „ Ick müß´ woll ´n lüttere Form för de Wiehnachs-Stollen heb´n".  Jümmers to Wiehnachen kregn jerdereen von de Familien von jümmer dree Kinner un twee ganz gode Frün´n een´n Wihnachs-Stolln von ehr.  Dat Rezept wär noch von ehr Groosmudder - un de Emailjeformen dorför ook.   Dor güngen jedesmol dree Pund rin : Nööt un Manneln, Printen un Krinten, Honnig un Sukood, Mehl un Bodder . . .  Obers jümmer : „nur vom  Feinsten". - 

In ´n November güng dat Backen all los, denn to Wiehnachen wärn düsse Stollen ers scheun saftig.  Un denn hebt se all segt : „ Och is dat fein, - un dat Du dor wedder an dacht hest, - nee ok,- wenn wi denn Stollen vun Di mol nich mehr kriegt, denn is goornich richtig Wiehnachen !" - 

Bloß dat de beiden nu Rentners sünd, un dat dor mit den Stollen för de beiden so bummelige achtein Pund „vom Feinsten" hermüssen, - dor denkt keen een an. - „Wi möt uns Groschens jo ok scheun tosomenholen." - sä Magda jümmers - un lütte Stollenformen , de müssen nu her, -  Also rin in dat Geweul un denn güng de Seukeree los. - 

Ersmol lopt se meist gegen so ´n Stänner mit ´n poor hunnert Anzug-Westen, - bruun´ Manschester mit Siedenfutter -.  „Dormit  Du in´n Hus nich jümmers in Büchsendrägers rümlöpst," - sä Magda.- Een´ West rin in de isern Schufkoor. - Denn müssen dor noch twee grote Puzzeloon-Töllers mit Friesenmuster  mit, de Kinner hebt nülichs een´n - full mit Wust un Käs - tweismeten. -  Een Sonderangebot vun acht Buddels franzeuschen Rotwien in eene gediegene Holtkist. - Rin in de isern´Schufkoor. -   Een´n Akkuschruber mit fief Johr Garantie wär so billig as bi unsen Isenkromer de Akkus ohne Schruber. - Noch dree Dischdeeken in´n Sporpack. -     Rin in de Koor. -  Een´  Plastikdeek as Schoner för de Dischdeeken, wiel de lüttn Enkelkinner mehr vullsmeert as dat se eet`. -  Un noch ´n Hümpel öberleidigen Lüttkrom hebt de beiden vergneugt in jümmere isern Schufkoor smeten. - 

Kokenformen för lüttere Wiehnachsstollen ? - Nee, de hebt se nich funn´n.- 

Bi ´t Anstelln an de Kass´ kämen de beiden ers wedder to Verstand - un se keeken sick an.  De iserne Schufkor wär meist full - un Magda meuk ´n suur Gesicht.-  Rudl sä, dat jo nu bald Wiehnachen wär un se jo ok ´n Barg to ´n Schenken brukt.  Ober Magda sä nix un keek wiet an Rudl vörbi.  Se frei´ sick in ´n Stillen all op de Backeree von de Wiehnachskooken. 

Un he wüß´ dat nu, worüm he jümmers ´n Zetel mitkreeg, wenn he wedder för „Gehma"  op ´n Padd müss. -