" Wat för ´n Elend ", sä de ole Fro in dat Dörp achter Plau in Meckelborg op de Frog hin, wi dat denn so geiht.  Se weur nu all öber achzig. Un se kümmer sick um ole Lüd, de dat nich mehr so god güng as ehr. - Se heur sick noch so ´n beten üm, wat dat woll för nee´e Tieden geben dä.- Mit allns sünd se trecht kommen in eer Dörp, - dat ne`e Geld, -   un dat nu keeneen mehr wat hett,  wiel dat allns to käupen gift, - un ok all´ns kofft ward.  Dat de ole Konsum dicht mokt hett  un dat se nu allns ut de Stadt holen müssen. -  Dat weur all nich so slimm, dor käm se woll mit `trecht,  ober dat de Kreuger nu sien´n Krog opgeben müss,- ne, - dat weur dat reine Unglück. - "Wo sölln de Lüer denn nu noch wat to weiten kriegen?" -

    Bi de Windmöhl achter de Ole Elv  hebt wi hier bi uns ok so een´n Krog hat.  Dor gev dat to eten un to drinken, ober ok ne´e Tieden. De Kreuger het Hein Bartels heten.  De Hochdütschen hebt em "Heinzi" näumt . Öber sien´n Krog  gelt´ noch dat,  wat de ol Rudl Kohlmeier jümmers segt hett : 
             " Geihst in ´n Krog, - warst du klog, - geihst´ drüm rum, - blivst du dumm! " -

    "Zur alten Schmiede" stünn öber de Dör, wiel dat dor de ole Hansen vör Johr´n noch Peer beslogen un Warktüüg för de Buurn heelmokt hett.  Dat weur nu de "Smeed", - un hier bi us in´t Dörp wüß jedereen wo un wat dat weur - - uns´ Krog ! 

    Een´n Kreuger stellt man sick meist as dicken un groten Minschen vör.  Hein Bartels weur man ´n lütten Kerl.  " Bierzwerg ",  hebt se to em segt, ober denn is he fix fünsch wor´n.   Achtern Tresen harr he sick so ´n twee Hann´n hoge Stellosch ünner de Feut inboon loten.  Dat bruk he - sä he - dormit  he alln´s beter öbersehn kunn.  Un wat woll noch wichtiger weur, he kunn ok allens heurn, wat de Lüd so snackt hebt. So sünd em denn ok ganz grote Ohren wussen, - richtige Lebels, - meist as wie bi so ´n Hosen.  Kann jo sien, wat he all jümmers so grote Ohrn hat hett.- Ober de Lüd, de veel arbeid´, de kriegt jo ok so grote Han´n. -  

    Jedenfalls bi all den Larm in de "Smeed" kreg he all´ns mit.  Ok dat, - wat se ganz achter in de Eck an ´n Disch so snackt hebt. -

     Öber dat wat an´n Tresen vertellt weur, - snack he sowieso mit, un he wüß von allns wat von aff. - Weur jo ok öber allns snackt, bi em in´n Krog. -
      
    " Jüst op den Stohl, wo Du jetzt sitten deist,  het güstern een´ seten,  un de het sowat vertellt.  Herbert oder Hermann heet he - ick weet sien´n Tonomen nich mehr, ober den kenn ick god, de is freuer all bi mi komm´n.  He wohnt dor achter eenerwegens in de hogen Hüs. - Ober Du weeßt jo, - ´ward ok veel snackt. " -  So kunn em keeneen an ´n Wogen fohrn, - un jeder kunn sick dat dorvon vernehmen, wat he weeten wull. -

     Hier kregst du to weten, wokeen de Fro weglopen wär, un mit wokeen se nu slopen dä; - keen sien Hus för woveel Geld wohin verköfft hett - un keen in´n Brand sien Auto breetfohrt hät - un sien´n "Zetel nu in de Reinigung" harr. -  

     Dat weur de "Woor´", de dat bi Hein Bartels - neben Köm un Beer - geben hett.

    Wenn een ober bi em duhn worden weur  un dat Bund full harr, kreeg he bloß noch Kaffee.  Wenn so een den dat strieden anfüng, de fleug ok mol rut.  Un männich een groten Kerl weur von em an de Luft set´. Dat hebt veele denn lütten Hein gornich totroot. Ober dor weurn jo ok jümmers genog von sien Lüd bi em in ´n Krog, so dat he leifig den Stäbigen speelen kunn. -

       Sien Lüüd, - dat weurn Hochdütsche un Plattdütsche, un se weurn von jede Profeschoon :  Hobenjantjes un Lastwogenfohrers, Buern un Slipsgesellen, Rentners un Krauters, ober ok Dokters un Afkoten.  So gäv dat an´n Tresen männichmol ´n Rezept von den Dokter oder ´n Rotslag von den Afkoten.  Hier köst´ dat allns man bloß ´n poor Lütt un Lütt oder ´n poor Scheebe, - in jümmer Spreekzimmers köst´ dat richdiges Geld.

    Middogs kämen Geschäftslüd ut de Büros, Vertreters von de Stroot un reisende Hannelslüd to ´n Eten oder bloß mol so op ´n Beer. Dor weur snackt öber Geschäften, un öber Geld - un keen noch wat hett - un keen nix mehr  hett - un ok öber de, de man bloß rumdröhnt, as wenn se wat hebt. -  Öber dütt un dat weur ok mol ´n Geschäft afmokt bi em an ´n Tresen. - Denn harr Hein dat natürlich vermiddelt. -

     Sülberhochtieden,  Kuffermatschon´n un Geburtsdoog kunn´n ok bi em fiern.  Dor gäv dat ok allerhand Nees to heurn.  Ober dat weur mehr so ´n Familienkrom von Hus un Hoff, - un Köök un Bett. Wat he dorvon nu nich wies warden dä, dat kreg sien Fro Sonja mit, un de vertell em dat denn an ´n annern Morgen.  Sonja wär fix un patent, un se weur ne düchdige Kreugersch.  Ehr Regiment weur de Köök.  Dor gäv dat deftige Husmannskost. Dormit hätt se männich een verweuhnt.  

    Wenn de lütt Walter Beenck een´n in de Mütz harr, - müß he wat Eten. Dorno wull he jümmers ´ne Taxe anropen - un mit Sonja no Oslo fohrn - un mit ehr den Nobelpries afholen.  Den harr se -  so wie he meen´n dä - för ehr Suurfleesch mit Brootkartüffeln woll all lang´ verdeent. - 

    Keen an ´n Sünndagnomiddag so ´n Stün´n no dat Footballspeel bi em an ´n Tresen komm´n is, den vertell Hein Bartels genau, wat op ´n Platz los wesen is.  Keen de Tor´n schoten het, - un keen vörbischoten het, - ober ok keen woll nich wedder opstellt ward, wiel he öber sien egen Feut fulln is.-  Dat hett he all´ns mit sien grot´n Ohr´n von de Lüd infung´n, de glieks no dat Speel hierher jogt sünd, dormit se man noch dicht an ´n Tresen wat to ´n Sitten kregen. Düssen Kreuger het in de letzten twindig Johr keen een op ´n Sportplatz sehn, - un wenn em een´ frogen dä, woher he den all´ns so genau wüß, se he:  "Junge, - wenn Du wat weten wullt - frog mi dat; - ober frog mi nich ut, - ick bün Kreuger - un keen Waschwief !"  

   So is dor denn woll wat an, wat de ole Fro in Mekelborg, un wat Rudl Kohlmeyer in Willemsborg öber dat - "in ´n Krog gohn" -  segt hebt : 

Keeneen geiht in ´n Krog, um sick to besupen. -  
Veele goht in ´n Krog,  wiel se dostig sünd. -
Ober de meisten goht woll doch ut Neeschier in ´n Krog - 
un ok um to heurn un to sehn - worüm woll all de annern dor sünd.